اصلاح کننده ها (modifiers) لغات کلیدی هستند که برای تغییر مفهوم برخی تعاریف به آنها اضافه می کنید. زبان جاوا دارای اصلاح کننده های متفاوتی می باشد، از جمله:
· Java Access Modifiers
· Non Access Modifiers
برای استفاده از یک اصلاح کننده لغت کلیدی آن را وارد یک تعریف مربوط به یک گروه، متود و یا متغیر می کنید. اصلاح کننده بقیه ی عبارت را جلوتر می نویسد، مانند مثال زیر(قسمت ایتالیک نوشته شده):
public class className {
// ...
}
private boolean myFlag;
static final double weeks = 9.5;
protected static final int BOXWIDTH = 42;
public static void main(String[] arguments) {
// body of method
}
Access Control Modifiers:
جاوا تعدادی اصلاح کننده ی access برای تنظیم سطوح access برای گروه ها، متغیرها، متودها و سازنده ها ارائه می دهد. چهار سطح access عبارتند از:
· قابل مشاهده برای پوشه، پیش فرض. هیچ اضلاح کننده ای لازم نیست.
· قابل مشاهده فقط برای گروه (خصوصی).
· قابل مشاهده برای همه (عمومی).
· قابل مشاهده برای پوشه و همه ی زیرمجموعه ها (پشتیبانی شده).
اصلاح کننده های Non Access:
جاوا تعدادی اصلاح کننده ی non-access برای به دست آوردن قابلیت های زیاد دیگر ارائه می دهد:
· اصلاح کننده ی static برای ایجاد متودها و متغیرهای گروه.
· اصلاح کننده ی final برای نهایی سازی اجراهای گروه ها، متودها و متغیرها.
· اصلاح کننده ی abstract برای ایجاد برای ایجاد گروه ها و متودهای انتزاعی.
· اصلاح کننده های synchronized و volatile که برای رشته ها استفاده می شوند.
بخش بعدی:
در بخش بعدی ، در مورد اپراتورهای اصلی (Basic Operators) استفاده شده در زبان جاوا بحث خواهیم کرد. فصل بعدی مقدمه ای از چگونگی استفاده از این اپراتورها را در طی توسعه ی برنامه ارائه می دهد.