نجوه اجرای کد ASP.Net Core

اجرای کد ASP.Net Core

در این بخش با فرآیند اجرای .NET Core آشنا خواهیم شد و آن را با فریمورک .NET مقایسه خواهیم کرد. فرآیند اجرای مدیریت شده شامل مراحل زیر است:

• انتخاب کامپایلر
• کامپایل کردن کد به MSIL (زبان واسط ماکروسافت)
• کامپایل MSIL به کد بومی
• اجرای کد

انتخاب کامپایلر

• زمان اجرا یک محیط چند زبانه برای اجرا کد است که از امکانات زبانی و نوع های داده ای متنوعی پشتیبانی می کند.
• برای آن که بتوانید از زمان اجرای زبان مشترک بهره ی لازم را ببرید، باید از یک یا چند کامپایلر زبانی استفاده کنید که زمان اجرا را هدف قرار دهند.

کامپایل کردن کد به MSIL

• کامپایل کردن باعث می شود سورس کد شما به زبان واسط ماکروسافت (MSIL) ترجمه شود و متادیتای مورد نیاز تولید شود.
• متادیتاها نوع های کد شما را به همراه تعریف هر یک از نوع ها، امضای اعضای هر یک از نوع ها، اعضایی که کد شما به آن ها اشاره می کند و داده های دیگری که runtime در زمان اجرا از آن ها استفاده می کند، توصیف می کنند.
• Run Time متادیتاها را از فایل و از کتابخانه های کلاس فریمورک (FCL) طی فرآیند اجرا و در صورت نیاز استخراج می کند.

کامپایل MSIL به کد بومی

• در زمان اجرا یک کامپایلر درجا (JIT)، MSIL را به کد بومی ترجمه می کند.
• طی این فرآیند کد باید فرآیند ارزیابی را پشت سر بگذارد. در این فرآیند برای مشخص کردن امن بودن یا امن نبودن نوع کد، MSIL و متادیتاها بررسی می شوند.

اجرای کد

• Run Time زبان مشترک زیرساخت را فراهم می کند که به کمک آن می توان کدها را اجرا کرد و طی فرآیند اجرا از سرویس ها استفاده کرد.
• طی فرآیند اجرا کد مدیریت شده سرویس هایی را دریافت می کند؛ مانند زباله روبی، امنیت، قابلیت تبادل اطلاعات با کد مدیریت نشده، پشتیبانی از اشکال زدایی چند زبانه، استقرار بهتر و پشتیبانی از نسخه های مختلف.

فرآیند اجرای کد در .NET Core

حالا بیایید به بررسی چگونگی اجرای کد توسط .NET Core در مقایسه با فریمورک .NET بپردازیم. در .NET Core جایگزین های بسیاری برای این اجزا وجود دارد که بخشی از فریمورک .NET هستند.

• ما در .NET Core یک سری کامپایلرهای جدید داریم، مانند Roslyn برای C# و ویژوال بیسیک.
• همچنین اگر می خواهید از F# در .NET Core استفاده کنید، می توانید از کامپایلر F# 4.1 استفاده کنید.
• با توجه به این که این ابزارها با یکدیگر تفاوت دارند، اگر C# 6 یا جدیدتر استفاده می کنید، می توانید در فریمورک .NET از روسلین استفاده کنید؛ زیرا کامپایلر C# تنها تا نسخه ی C# 5 را می تواند پشتیبانی کند.
• در .NET Core خبری از کتابخانه های کلاس فریمورک (FCL) نیست. بنابراین از مجموعه ی متفاوتی از کتابخانه ها استفاده می شود. کتابخانه ای که ما در حال حاضر در اختیار داریم CoreFx است.
• CoreFx نسخه ای از کتابخانه های کلاس .NET Core است که مجددا پیاده سازی شده است.
• در .NET Core ران تایم جدیدی به نام CoreCLR داریم که از کامپایلر JIT بهره می برد.
• حالا سوال اینجاست که چه لزومی در پیاده سازی مجدد تمامی اجزایی وجود دارد که ما در حال حاضر در فریمورک .NET در اختیار داریم.
• پاسخ این سوال دقیقا همان جوابی است که به سؤال «چرا ماکروسافت .NET Core را پیاده سازی کرد؟» می شود داد.