آموزش Configuration ها در Entity Framework

آموزش Configuration ها در Entity Framework

اغلب اوقات می خواهیم نگاشت موجودیت ها به جداول را سفارشی می کنیم و از قواعد نوشتاری متعارف لزوما پیروی نمی کنیم. EF Core به ما امکان می دهد domain class ها را config کنیم و روابط بین مدل ها را مدیریت کنیم. این الگوی توسعه Convention over Configuration نامیده می شود.

دو راه برای config کلاس های دامین در EF Core وجود دارد (مشابه EF 6).

• با استفاده از Data Annotation Attribute
• با استفاده از Fluent API

شیوه اول : Data Annotation Attributes

این روش براساس attribute ها عمل می کند. attribute های دات نت مختلفی روی کلاس ها و property های آن ها اعمال می شود و به این شکل مدل را config می کنیم.

روش استفاده از Data Annotation Attribute مختص Entity Framework نیست و در ASP.NET MVC نیز بکار می رود. به همین دلیل است که در یک namespace جداگانه با نام System.ComponentModel.DataAnnotations قرار گرفته اند.

مثال زیر چگونگی استفاده از این attribute ها در کلاس های دامین را نشان می دهد:

[Table("StudentInfo")]
public class Student
{
    public Student() { }
        
    [Key]
    public int SID { get; set; }
    [Column("Name", TypeName="ntext")]
    [MaxLength(20)]
    public string StudentName { get; set; }
    [NotMapped]
    public int? Age { get; set; }
        
        
    public int StdId { get; set; }
    [ForeignKey("StdId")]
    public virtual Standard Standard { get; set; }
}

Data Annotation Attribute ها در EF Core کاملا مشابه EF 6 هستند. برای مطالعه بیشتر درمورد آن ها به این لینک مراجعه کنید.

شیوه دوم: Fluent API

راه دیگر config کلاس های دامین استفاده از Entity Framework Fluent API است. Fluent API براساس الگوی Fluent Interface است، به این صورت که نتیجه به صورت زنجیره ی متد ها (method chaining) بدست می آید.

در بخش بعد به آموزش Fluent API می پردازیم.