آموزش لایه بندی UI Layouts اندروید

صفحه بندی های مربوط به واسط کاربری اندروید (Android UI Layouts )

واحد سازنده­ی اصلی واسط کاربری یک شی View است که از کلاس View ایجاد شده است و یک ناحیه مسطتیل شکل را بر روی صفحه اشغال می کند و مسئول ترسیم و اداره­ی رویداد های مربوطه است. View کلاس پایه برای ویجت هاست، که برای ایجاد مولفه های واسط کاربری تعاملی مانند دکمه ها، فیلدهای متنی و غیره به کار می روند.

ViewGroup یک زیر کلاس (کلاس فرعی) از View است و یک محفظه نامرئی را ایجاد می کند که سایر View ها یا ViewGroups ها را نگه می دارد و ویژگی های صفحه بندی آنها را تعریف می کند.

در سطح سوم ما صفحه بندی های مختلفی داریم که زیر کلاس های کلاس ViewGroup هستند و یک صفحه بندی نمونه، ساختار بصری یک واسط کاربری اندرویدی را تعریف می کند و می تواند یا در زمان اجرا با استفاده از اشیا View/ViewGroup ایجاد شود و یا شما می توانید صفحه بندی خود را با استفاده از فایل XML، main_layout.xml که در پوشه­ ی res/layout پروژه تان قرار دارد، مشخص کنید.

این خودآموز بیشتر بر مبنای ایجاد واسط گرافیکی کاربری تان بر اساس صفحه بندی های تعریف شده در فایل XML است. یک صفحه بندی (layout) می تواند شامل هر نوع ویجتی مانند دکمه ها، برچسب ها (label)، کادرهای متنی (textbox ها) و غیره باشد. بخش زیر یک مثال ساده از فایل XML ای است که دارای LinearLayout (صفحه بندی خطی) است.

پس از تعریف layout، همانطور که در پایین نشان داده شده است، می توانید منبع layout را در پیاده سازی callback ، Activity.onCreate() از کد اپلیکیشن خود بارگذاری کنید.

   public void onCreate(Bundle savedInstanceState) 
{
   super.onCreate(savedInstanceState);
   setContentView(R.layout.activity_main);
} 
            

انواع Layout اندروید

تعدادی Layout به وسیله­ ی اندروید ایجاد شده اند که شما تقریبا از آنها در تمام اپلیکیشن های اندرویدی برای ایجاد view های مختلف استفاده می کنید.

ویژگی های Layout

هر Layout دارای مجموعه ای از ویژگی هاست که خصوصیات بصری آن Layout را تعریف می کنند. تعدادی ویژگی مشترک در بین تمام Layout ها وجود دارد و ویژگی های دیگری نیز وجود دارد که مختص هر layout است. در ادامه تعدادی از ویژگی های مشترکی که برای تمام Layout ها به کار می روند لیست شده اند.

در اینجا عرض و ارتفاع ابعاد layout/view هستند که می توانند بر حسب dp (پیکسل های مستقل از تراکم)، sp (پیکسل های مستقل از مقیاس)، pt (نقاطی که به اندازه 1/72 ام، از یک اینچ هستند)، px (پیکسل ها)، mm(میلیمتر) و نهایتا بر حسب (اینچ) بیان شوند.

شما می توانید عرض و ارتفاع را با اندازه گیری دقیق مشخص کنید، ولی اغلب از یکی از این ثوابت برای تنظیم عرض یا ارتفاع استفاده می شود.

android:layout_width=wrap_content : به view شما می گوید که سایز خودش را با ابعاد مورد نیاز به وسیله­ ی محتوای آن تطبیق دهد.

android:layout_width=fill_parent: به view شما می گوید که به بزرگی view پدر خود شود.

ویژگی Gravity نقش مهمی را در تعیین مکان شی view بازی می کند و می تواند یک یا تعداد بیشتری از ثابت های زیر را (که به وسیله­ ی "|" از هم جدا می شوند) بگیرد.

                    android:id="@+id/my_button"
                

در ادامه توصیف مختصری از علامت های @ و + ارائه شده است.

نماد (at) @ در آغاز یک رشته نشان دهنده­ی این است که تجزیه کننده­ی XML باید باقی مانده­ی رشته ID را بسط داده و تجزیه کند و آن را به عنوان یک شناسه­ی منبع استفاده کند.

نماد جمع (+) به این معناست که این رشته یک نام منبع جدید است و باید ایجاد شده و به منابع ما اضافه شود. برای ایجاد نمونه ای از شی view و گرفتن آن layout از دستور زیر استفاده کنید.

                    Button myButton = (Button) findViewById(R.id.my_button);